|
بیانات حجت الاسلام عالی درباره مرگ6/690
سوال – ارواح در برزخ چگونه زندگی می کنند ؟
پاسخ – در زندگی آخرت بعد از مرگ ، هر کسی میهمان اخلاق ، اعمال ، ملکات و
عقاید خودش است . این جور امور به لذت هایش تبدیل می شوند اگر به لذت
تبدیل بشود و به عذاب تبدیل نشود . در عین اینکه نظام آخرت نظام اجتماعی
است و در تامین نیاز به دیگران وابستگی ندارد ، اما در عین حال می توانند
با هم جمع بشوند و همدیگر را ببینند . یکی از لذت های خوب در بهشت ،
ملاقات هایی است که مومنین با هم دارند . روایتی در کتاب کافی از امام
صادق (ع) داریم که ارواح که به شکل جسم هستند یعنی صورت های مثالی دارند ،
در بوستانها و باغ های بهشت هستند ، همدیگر را می شناسند و با هم سوال و
پرسش دارند ، وقتی یک نفر از دنیا می رود و به عالم روح می پیوندد ،
برزخیان می گویند که او را رها کنید زیرا خسته است. او از وحشت بزرگی خلاص
شده است و بعد از مدتی ، از احوالات قوم و خویش خودشان در دنیا از او سوال
می کنند . اگر بگوید که وقتی من در دنیا بودم او زنده بود ، بهشتیان امید
دارند که او در بهشت به آنها می پیوندد . اگر بگوید که او قبل از من مُرد
، بهشتیان می گویند ، ای وای حتما او به برزخ سقوط کرده است . چون اگر
بهشتی بود پیش ما می آمد . این نشان می دهد که بهشتیان در برزخ با هم
ملاقات دارند . ملاقات بهشتیان با هم صرفا یک برخورد معمولی نیست که از
تنهایی دربیاند و لذتی ببرند ، نیست و خیلی بالاتر از این حرفهاست .
بهشتیان وقتی با هم ملاقات می کنند ،صفا و نورانیت شان بهم منتقل می شود
چون آنها بهشتی هستند . وقتی دو نفر مومن در دنیا همدیگر را ملاقات می
کنند به یکدیگر ثواب و معرفت می رسانند . سلامی که می کنند به یکدیگر ثواب
می دهند ، وقتی با هم دست می دهند ، به یکدیگر نورانیت منتقل می کنند و
محبت می ورزند . در آخرت هم ملاقات بهشتیان صرف یک ملاقات معمولی نیست .
در این ملاقات به یکدیگر صفا و نورانیت می دهند و رشد می کنند . در قرآن
ملاقات بهشتیان را طرح می کند که بهشتیان از هم سوال می کنند و در تفسیر
می گویند که از معارف اهل بیت سوال می کنند . در آنجا ملاقات دائم در
معرفت و رشد است و لحظه ای هدر ندارند که به بطلان بگذرد . بنابراین خود
این ملاقات برای آنها یک رشد است . ملاقات بهشتیان با یکدیگر قانونی دارد .
این قانون همیشه برقرار است . قانون آنها این است که فردی که درجه ی
بالاتری دارد می تواند به پایین بیاید و پایینی ها را ملاقات بکند ولی کسی
که درجه ی پایینی دارد نمی تواند به درجه ی بالا برود . این یک قانون کلی
همیشه ی بهشت است . کسی که درجه ی پایین بهشت را دارد ، استحقاق این را
ندارد که بالا برود . او باید دردنیا استحقاق کسب می کرد . دیگر اینکه آن
کسی که پایین است و به درجه ی بالاتر برود ، در آنجا احساس حقارت می کند و
غصه می خورد . ولی در بهشت غصه نیست . کفار هم با یکدیگر ملاقات دارند و
همدیگر را می شناسند ولی دین آنها عذاب است . کسانی که اهل فحش وکینه و
عداوت هستند ، در همین دنیا وقتی همدیگر را می بینند ، در عذاب و فشار روحی
هستند . روایتی از ابوبصیر است که از امام صادق (ع) سوال می کند که ارواح
مومنین کجا می روند ؟ امام فرمود : ارواح مومنین در جایگاههای بهشتی
خودشان هستند ، می خورند ، می آشامند و همدیگر را ملاقات می کنند . خوردن و
آشامیدن در بهشت رشد است ، صرفا یک لذت طعام یا نوشیدنی نیست . بهشتیان
وقتی یک طعام را می خورند علاوه بر لذت خوردن که می برند ، مهم برایشان
دست حق است که این را به آنها می دهد . اگر شما در این دنیا یک هدیه از
بزرگی بگیرید که خیلی ارزش مادی ندارد ولی لذت بالایی می برید زیرا لذت
بخاطر اهداء است ، بخاطر آن دستی است که آنرا به شما داده است . در این
دنیا هم هستند کسانی که لذتشان بیش از آنکه از خوردن ها و آشامیدن ها باشد
از اطعام است . یعنی از آن دستی که داده و این لذت بخش است . لذا غذا
خوردن برای آنها قرب ، رشد و معرفت جدیدی است .امام سجاد(ع) درمناجات
الذاکرین ( یعنی کسانی که حواسشان جمع است ) به خدا می فرماید که خدایا هر
لذتی که در این دنیا بردم و ذکر تو در آن نبود استغفرالله . یک مومن هیچ
کارش غافلانه نیست حتی خودنش هم همینطور است . چنین کسی در کارهای دنیایی
اش هم به یاد خداست یعنی هیچ موقع غافل نیست . این افراد وقتی طعام را می
بینند چون ازدست حق است ، از خدا تشکر می کنند ودیگر اینکه اسراف نمی کنند
زیرا اسراف را بی احترامی به هدیه می دانند . آقا میرزا رحیم ارباب که در
گلزار شهدای اصفهان دفن است ، وقتی داشت سبزی پاک می کرد دانه دانه برگ
های ریحان را پاک می کرد و یک نفر گفت که اگر شما همه را با هم بِکنید
،کنده می شود . ایشان گفت که اگر من همه را با هم بکنم ممکن است که یکی
ازاین برگ ها کنده نشود و اگر از من گله بکند که چرا هدیه ی خدا را ضایع
کردی من چه جوابی بدهم ؟ البته ما نمی خواهیم این همه ریزبینی اولیاء خدا
را داشته باشیم اما از این طور هم نباشد که دانه درشت های اسراف را هم
نبینیم . پس اسراف بی احترامی به هدیه هاست . در بهشت خستگی از خوردن و
آشامیدن نیست . بعضی ها فکر می کنند که ما اگر در بهشت صدسال غذای خوب
بخوریم ، بالاخره تکراری و یکنواخت می شود . اگر بهشت یکی از باغ های دنیا
بود که فقط سیب و گلابی و کباب می آورند ، بعد از مدتی تکراری می شد . ولی
این طور نیست . خدا در قرآن می فرماید : بهشتیان نمی خواهند که جایشان
عوض بشود و جای دیگر برود . زیرا آنجا خدا میهمان دار است و رزق می دهد .
دست خدا را می بینند و خدا را میزبان می دانند . در عالم آخرت رشد عملی
نیست . ولی معرفت مرحله به مرحله رشد می کند . شما وقتی به قبرستان می
رویید ، می گویید : اسلام علیک یا اهل لا اله الا الله : سلام بر شما اهل
توحید . اینها به آن طرف رفتند و چشمان باز شد و چیزی را فهمیدند که
تابحال نفهمیده بودند . آنها فهمیدند که همه عالم را خدا اداره می کند .
لاحول و لا قوة الا بالله را درک کردند ، لذا اهل لا اله الا الله شدند و
رشد کردند. مرحوم آیت الله بهاءالدینی شاگردی داشت که از نظر تقوا قوی بود
ولی از نظر درسی ضعیف بود . این شاگرد بعد از مدتی از دنیا رفت . آیت
الله بهاءالدینی فرمود که او در برزخ چه رشدی کرده است . اگر آنرا در دنیا
به او می گفتند نمی فهمید ولی الان در آنجا چه رشدی کرده است . در آنجا
دائم رشد علمی و معرفتی برقرار است . پس شغل اصلی آنها ملاقات ها و خوردن و
آشامیدن هاست و دائما دارند رشد می کنند. تمام اینها در بهشت بزرخی است .
این بهشت بلافاصله بعد از مرگ شروع می شود. علاوه بر این ملاقات ها و و
خوردن و آشامیدن که بهشتیان در منازل بهشتی خودشان دارند و جهنمیان در
جایگاه های جهنمی برزخ دارند ، از روایات برمی آید که یک ملاقات همگانی و
یک پذیرایی ویژه چه برای بهشتیان و چه برای جهنمیان برقرار است . در
روایات داریم که اهل بهشت را هر روز به وادی السلام می برند و یک پذیرایی
ویژه از آنها می کنند که غیر از پذیرایی است که در منزل های بهشتی برزخی
خودشان داشته اند و برای جهنمیان هم چنین مجمعی در برهوت است که در آنجا
یک عذاب مضاعفی برای آنها هست . این روایت در فروع کافی است که می فرماید :
یکی از اصحاب همراه حضرت امیر از کوفه خارج شدم و به وادی السلام رسیدیم .
( البته با وادی السلام فعلی قدری فرق می کند ) حضرت امیر توقف کرد و مثل
اینکه داشت با عده ای حرف می زد واین قدر امیر ایستاد که من خسته شدم و
عبای خودم را روی زمین پهن کردم و گفتم که آقا شما خسته شدید بفرمایید روی
آن بنشینید . امیرالمومنین فرمود : ایستادن من لحظه ای گفتگو با ارواح
مومنین بود . اگر پرده از چشم تو کنار برود می بینی که ارواح مومنین با هم
گفتگو دارند . هر شخص مومنی که از دنیا برود به او می گویند که به وادی
السلام ملحق شو و این قطعه ای از بهشت برین است . در بحارالانوار مرحوم
مجلسی روایتی داریم که قنبر و عده ای همراه با علی می رفتند و به چند
فرسخی کوفه رسیدند که زمین برهوتی بود . ( وادی السلام زمان حضرت
امیرالمومنین همین است . وادی السلام الان قبرستانی در نجف است ولی آن موقع
شهر نجفی نبود . فقط شهر کوفه بود . یک فرسخ بعد از کوفه بیابانی وسیعی
بود که چند تا قبر در آن بود که بعدا شهر نجف در آن بیابان وسیع قرار گرفت
و در روایات منظور این وادی السلامی است که نجف در آن قرار گرفته است .)
وقتی حضرت به این سرزمین رسیدند نشستند . قنبر می خواست چیزی پهن کند که
حضرت روی خاک ننشیند ولی حضرت قبول نکرد . حضرت فرمودند که اینجا تربت یک
مومنی هست یا محل ملاقات مومنین است . یکی از اصحاب گفت : اینکه اینجا قبر
یک مومنی است یا بعدا قبر مومنی می شود معلوم است ولی اینکه محل ملاقات
مومنی است یعنی چه ؟ حضرت فرمودند : اگر پرده از جلوی چشم شما کنار برود
می بیند که در پشت کوفه مومنین گروه ، گروه نشسته اند و با هم ملاقات می
کنند .دراین پشت کوفه ارواح مومنین است و در برهوت ارواح کفار است .(
برهوت بیابان وسیع ، مخوف و متعفنی در یَمن است . منظور این نیست که ارواح
در زمین خاکی وادی السلام یا برهوت هستند بلکه منظور این است که آنها در
ملکوت وادی السلام یا برهوت هستند . یعنی با چشم عادی دیده نمی شود. چون
ارواح دربدن های مثالی هستند و روی خاک نمی نشینند . شخصی به امام صادق
(ع) گفت که برادر من در بغداد است و می ترسم در آنجا که جای مقدسی نیست از
دنیا برود. امام فرمود که نگران نباش که برادرت کجا می میرد . هیچ کسی در
شرق و غرب عالم نمی میرد مگر اینکه روحش را به وادی السلام می رسانند .
طرف پرسید وادی السلام کجاست ؟ امام فرمود : پشت کوفه .گویی من آنها را می
بینم که با هم نشسته اند و با هم حرف می زنند . مرحوم ملکی تبریزی
استادحضرت امام فرمودند که من در وادی السلام دیدم که حلقه های ارواح
مومنین با هم نشسته اند و با هم مجلس دارند .
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۳۹۲ساعت 0:29 توسط علی قربانعلی زاده
|
|
|
